Formalno i neformalno učenje


Formalno obrazovanje spada u one oblike obrazovanja koji se pojavljuju uglavnom u školskim institucijama i ono je propisano pravnim aktima. Znanja i vještine se stiču prema planu i programu koji je unaprijed predodređen i koji u manjem stepenu obraća pažnju na individualnost pojedinca. Znanje se usvaja postepeno, shodno uzrastu i zbog toga je izdjeljeno po razredima i stepenima (osnovna, srednja, visoka škola i fakultet). Iako je najtipičniji primjer formalnog obrazovanja škola, formalnom obrazovanju pripadaju svi sadržaji i institucije za koji važe isti principi (na primjer, polaganje vozačkog ispita). Primjer formalnog učenja/obrazovanja: studiranje na Fakultetu za informacione tehnologije putem Distance Learning sistema. Student radi domaće, testove, kolokvijume, ispite i ukoliko uspješno ispolaže sve ispite dobija diplomu.

Ako se termin formalno obrazovanje koristi da se opiše sistem obrazovanja koji je organizovan i kontrolisan od strane države, bez obzira da li je država osnivač obrazovnih institucija ili dodeljuje dozvole privatnim licima za njihovo osnivanje, onda se termin neformalno obrazovanje odnosi na ono obrazovanje i one institucije koje obrazovanje sprovode van ovog sistema. Neformalno obrazovanje je nastalo usled neuspjeha formalnog obrazovanja da prati potrebe u obrazovanju nastale usled ubrzanog razvoja nauke i tehnike ali i ekonomskih i socijalnih promjena. Kao poslijedica ovih promjena dolazi do promjene obrazovnog koncepta koji postaje moderni koncept učenja za cijeli život.

Ipak komplementarnost je pojam koji povezuje ove dve vrste obrazovanja, jer neformalno obrazovanje nije u suprotnost sa formalnim obrazovanjem već je njegova bitna i neophodna dopuna. Kako formalno obrazovanje nije više u stanju da u potpunosti odgovori na izazove modernog doba neophodno mu je podrška i osnaživanje u vidu neformalnog obrazovanja. Ono što je velika prednost neformalnog obrazovanja u odnosu na formalno je njegova fleksibilnost i samim tim prilagodljivost.

programming.jpg

Ipak komplementarnost je pojam koji povezuje ove dve vrste obrazovanja, jer neformalno obrazovanje nije u suprotnost sa formalnim obrazovanjem već je njegova bitna i neophodna dopuna. Kako formalno obrazovanje nije više u stanju da u potpunosti odgovori na izazove modernog doba neophodno mu je podrška i osnaživanje u vidu neformalnog obrazovanja. Ono što je velika prednost neformalnog obrazovanja u odnosu na formalno je njegova fleksibilnost i samim tim prilagodljivost.



U programerskoj struci je neformalno obrazovanje veoma važno. Uzmimo za primjer programera koji je završio fakultet vezan za IT. 10 godina nakon diplomiranja će znanja koja je usvojio na fakultetu postati zastarela i on će, da bi uvatio korak sa vremenom, morati da se usavršava čitanjem stručne literature, gledanjem i praćenjem online predavanja i tutoriala, učestvovanjem na projektima gdje se primjenjuju najnovije tehnologije i sl. To je primjer neformalnog učenja.

Korisni linkovi:


http://www.it-akademija.com/ITakademija-Zasto-Evropa-insistira-na-neformalnom-obrazovanju-_582
http://www.ypgd.org/arhiva/article.php?id=662
http://www.knowledgejump.com/learning/informal.html